Zorgmanager Inge Veenstra: 'Door de wijkpilot werken we meer samen'

Inge VeenstraInge Veenstra is manager bij Zorgbalans in Haarlem. In de blogserie 'Over grenzen' deelt ze haar ervaringen met de wijkpilot ‘Samen voor elkaar’ in de Transvaalbuurt in Haarlem Noord. ‘Ik ben zo trots op onze medewerkers!'

'Of mijn werk verandert? Jazeker. De zorg is aan het veranderen en als manager ben ik steeds bezig om alle impulsen die op ons afkomen te vertalen naar mijn medewerkers. Elke visieverandering van de overheid of van onze organisatie moet vertaald worden. Wat betekent dit voor ons werk? Ik merk dat je niet bang moet zijn voor veranderingen, anders kun je dit werk niet doen. Ik zie veel kansen en weinig bedreigingen.

Haarlem Transvaalbuurt

Kruisbestuiving

De pilot in Haarlem Noord is zo’n kans en ik zie nu al opbrengsten. We werken domeinoverschrijdend zonder in frustrerende discussies terecht te komen. Ik zie kruisbestuiving tussen verschillende werksoorten. Ik hoor het ook terug van de andere partners in dit project, dat we door deze pilot meer gaan samenwerken. Vilans is hierbij een stimulerende motor. Als we vastlopen, komen zij met nieuwe ideeën. Ik denk ook dat het lukt omdat we allemaal vanuit de cliënt denken en omdat we preventie allemaal belangrijk vinden.

Zelfsturende buurtteams

De decentralisaties gaan we als Zorgbalans zeker voelen. Een deel van de zorg – dagbesteding en begeleiding – gaat naar de gemeente. Ik sta achter de kanteling, ik vind het goed dat er meer accent komt op zelfredzaamheid. Wat is er mooier dan als mens onafhankelijk te zijn van zorg? Dat wil ik zelf ook. Onze organisatie werkt met kleine, zelforganiserende buurtteams. We zijn er al langer op gericht om de zelfredzaamheid van mensen te stimuleren.

Bezuinigingen

Wat nu anders is, is dat de decentralisaties gepaard gaan met bezuinigingen. Dat maakt dat we extra goed opletten wie welke zorg krijgt. En dat betekent dat de wijkverpleegkundige sámen met de cliënt zoekt naar wat iemand zelf nog kan. Soms ook met de omgeving, vrijwilligers en welzijnsorganisaties. De meest kwetsbare mensen moeten krijgen wat ze nodig hebben, dat staat voor mij centraal en dat staat ook in de visie van Zorgbalans. Groei is voor ons geen doel. We weten dat we als zorgorganisatie te maken krijgen met omzetverlies. We zien dat al langer aankomen en daarom zijn we bijvoorbeeld al een paar jaar terug begonnen met de buurtteams. Alleen al in Haarlem hebben we 22 kleine buurtteams.

Scharrelruimte

Ons beleid is dat we ruimte geven aan nieuwe ideeën en experimenten. Dat kan ik elke manager aanraden, om scharrelruimte op te zoeken en in te nemen. We hebben bijvoorbeeld voor deze pilot een wijkverpleegkundige vrijgespeeld. Daarbij zeggen we tegen haar: kijk wat je hiervan kunt leren en wat de rest van de organisatie ervan kan leren. Zo zijn we ook gestart met de buurtteams. Als ik nu die medewerkers zie, ben ik zo ontzettend trots op wat ze kunnen en doen. Dan denk ik: dat is er mooi een van ons! Ik werk heel graag met mensen in de zorg. Ze doen betekenisvol werk. Voor mij als manager vind ik het fijn dat ik deze mensen een stem kan geven.

Gelijkwaardige partner

Over vijf jaar? Dan weten we met elkaar wat we voor mensen kunnen betekenen. Ik verwacht dat de wijkverpleegkundige dan nog meer een gelijkwaardige partner is in een team met andere zorg- en hulpverleners, maar vooral de cliënt en de mantelzorger zelf. Ik denk ook dat het dan de gewoonste zaak is dat we eerst een beroep doen op elkaar en dan pas op professionals. En dat is een goede ontwikkeling.'

kennispleinchronischezorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten