Wmo-adviseur Lillian Petter: ‘Ik maak reclame voor eigen kracht’

In de blogserie 'Over grenzen' vertelt Lillian Petter, beleidsadviseur Wmo en programmaleider transitie AWBZ van de gemeente Nieuwegein, over hun eerste ervaringen met sociale wijkteams.

‘Ik ben heel druk met de nieuwe Wmo. Vanaf 2015 krijgen we als gemeente minder geld voor ondersteuning. In de nieuwe Wmo is participatie van mensen met een beperking  belangrijk. Dat betekent simpelweg dat we de dingen anders moeten gaan organiseren. Dat verwachten we ook van de mensen in onze eigen organisatie en van onze partners.

Lilian Petter

Slimme constructies

Mensen die ondersteuning nodig hebben, krijgen die. Maar meer welzijngerelateerde activiteiten zoals ontmoetingen kun je ook anders organiseren. Denk aan koffie drinken met een professional. Dat kun je ook vervangen door gezellig koffie drinken met een vrijwilliger in het buurthuis. We moeten de beweging maken naar meer eigen kracht en inwoners die meer voor elkaar gaan doen. Nieuwegein loopt al voorop als het gaat om vrijwilligerswerk. Ik zoek nu naar slimme constructies en nieuwe verbindingen.

Verzorgingsstaat

Al in de jaren zeventig van de vorige eeuw sprak een socioloog over het einde van de verzorgingsstaat. Nu pas, veertig jaar later, wordt er vanuit de centrale overheid op gestuurd. Zo lang duurt het blijkbaar om iets te veranderen in de structuur van een samenleving. En we staan nog maar aan het begin!

Sociale wijkteams

In Nieuwegein experimenteren we in twee wijken met sociale wijkteams.Vilans begeleidt deze pilots. Zo’n team helpt mensen met complexe problemen en kijkt met een brede integrale blik. Achter de schermen leggen professionals en vrijwilligers de verbinding. Dat levert verrassende inzichten op, bijvoorbeeld als een welzijnscoach en een wijkverpleegkundige hun expertise samen inzetten.

Zorgaanbieders meekrijgen

Dat de meeste zorgorganisaties niet geneigd zijn elkaar op te zoeken en samen te gaan werken met vrijwilligersorganisaties en welzijnsorganisaties, vind ik lastig. Ik zou ze zover wilen krijgen dat ze de pot willen delen. In mijn werk zoek ik naar nieuwe arrangementen voor welzijn & zorg. We hebben mensen met een beperking gevraagd om nieuwe oplossingen te bedenken. Daar zijn veel goede ideeën uitgekomen. Op die nieuwe arrangementen kunnen organisaties zich nu inschrijven. Dat is mijn manier om zorgaanbieders mee te krijgen in deze omslag.

Over vijf jaar?

Over vijf jaar werken vrijwilligers en professionals op gelijkwaardige basis samen. Inwoners met een beperking zullen dan zelf ook vrijwilliger zijn. Mensen in het netwerk van de hulpvrager betekenen dan meer in de ondersteuning. De buurtpleinen die we in Nieuwegein inrichten, zijn over vijf jaar dé plek waar bewoners elkaar ontmoeten.

Mijn uitdaging

Voor mij is het een uitdaging om als lokale overheid komende jaren echt iets te veranderen in deze samenleving. Niet in mijn eentje. Met alle partijen. Ik loop de hele dag reclame te maken voor eigen kracht. Ik praat veel met inwoners, vrijwilligers en professionals. Ik ga naar bijeenkomsten. Ik lees over alle ontwikkelingen. Ik verzin nooit iets zonder draagvlak. Ik wil mensen van buiten meekrijgen. Daarbij richt ik me ook op mijn collega’s. Als ik eigen kracht stimuleer, moeten zij natuurlijk niet het tegendeel prediken.’

kennispleinchronischezorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten